پروردگارا فرزندى كه زاده‌ام دختر است و خدا بر آنچه زائيده شده داناتر است و عرض كرد الها پسر و دختر ( در كار خدمت حرم ) يكسان نخواهد بود و من او را مريم نام نهادم و او و فرزندانش را از شيطان رجيم در پناه تو آوردم * پس خداوند او را به نيكوئى پذيرفت و او را به تربيتى نيكو پرورش داد و زكريا را براى كفالت و نگهبانى او برگماشت ، هر وقت زكريا به صومعهء عبادت مريم مىآمد زرق شگفت آورى مىيافت ، مىگفت كه : اى مريم ! اين روزى از كجا براى تو مىرسد ؟ پاسخ مىداد كه : اين از جانب خداست كه همانا خدا بىسبب به هر كس كه بخواهد روزى بىحساب مىدهد » . بر ما است كه در محضر شريف فاطمهء زهرا عليها السلام ، ميزان ارتباط خود با آن‌حضرت را دريابيم و بفهميم كه چگونه مىتوانيم شيعه واقعى آن‌حضرت باشيم چرا كه خداوند شيعيان آن بانوى بزرگوار را از آتش جهنّم دور ساخته است ؛ همانگونه كه در حديث شريف آمده : « همانا دخترم فاطمه ناميده شد چون خداوند سبحان او و محبّانش را از آتش دور داشت . » « 1 » در احاديث و روايات آمده است كه آن‌حضرت بر در بهشت مىايستد و مىنگرد ، پس ندا از خدا مىرسد كه : اى دختر حبيبم ! چرا داخل نمىشوى ، چرا ايستاده‌اى در حالى كه من تو را به بهشتم امر كردم ، باز گرد ، و دست هر كس كه محبّت تو يا يكى از فرزندانت در دلش بوده را بگير و وارد بهشت كن ؛ امام باقر عليه السلام مىفرمايد : جابر ! به خدا قسم در آن روز [ فاطمهء زهرا عليها السلام ] شيعيان و محبّان خود را همچون پرنده‌اى كه دانهء خوب را از بد جدا مىكند سوا مىكند ؛ هنگامى كه شيعيانش با وى داخل بهشت مىشوند

--> ( 1 ) - « بحارالانوار » ، محمّدباقر مجلسى ، ج 43 ، ص 15 .